Buscar

Imos Indo

Xoanxo

Imos Indo á venda en Amazon.es

Imos Indo xa está á venda en Amazon.es (pincha na imaxe para atopalo) Graciñas a todos os que me apoiastes neste proxecto na páxina de Facebook e Instagram!!!      

Advertisements

Catástrofe Esplendorosa

Cos seus soños bicando o chan… Naquela catástrofe esplendorosa… Rindo a gargalladas… Deixaronse levar nunha danza de irmandade…   Non eran aqueles tempos de bágoas… Non eran tempos de tristes derrotas… De simples fracasos…   Naquela catástrofe esplendorosa… Ao ritmo... Continue Reading →

Aquí quero espertar!

Dende Lisboa a Buenos Aires… Naquel Café Central Naquel Madrid descoñecido… O seu fado tornouse tango… Noite incerta de jazz… Na que como bolboretas entre as mesas… A danza dos seus corpos… Cruzou ata os mares do inverno… Entre Madrid... Continue Reading →

Non hay luns

Disque o tipo era tranquilo que non se metía con ninguén… Non se sabe cando, nin coma chegou… El andaba ao seu aire… Nunca traballou… De poucas palabras… Tanto estaba… Coma non… Bo amigo dos bares, non se lle recordan... Continue Reading →

Anacos

Reinhard canta as boas noites… Mentres no camiño saborea un penúltimo cigarrillo… Vai sen présa… Todo está xa dito… Xa van máis de trinta anos… Dende que marchou… Dende que morreu… Dende que naceu… Pensa… Xa van máis de trinta... Continue Reading →

Fado de Outono

No ar do fogar…Voa un fado de outono… Suave veludo dun penar… No reflexo das súas meixelas, pingas da chuvia esvaran.. Escravas… Coma bágoas, sobre o vidro da fiestra No solpor do ceo… Vendaval de outono a inverno… Na praza... Continue Reading →

Achégate…

Achégate… Máis pretiño de min… E fálame baixiño… Deixa que o son dos teus beizos coma murmurios do ar… aloumiñe os silencios deste fado que levo no peito… Achégate… Afasta esta danza de orballo espido… Frío espazo fronteiro nestes dous... Continue Reading →

Camiños de Outono

Xa pasaron moitos anos daqueles outonos na costa… Co fin do tempo infindo…O neno tornou mozo viaxeiro… Camiño a camiño… Trocou soños por gravatas… Medrou lonxe dos seus mares da terra… Día a día aquel mundo que parecía inmenso… foise... Continue Reading →

Lembranzas de Outono

Nunca soubo se morreu afogada… Mais aquel neno ben sabía que a súa dor… Era verdadeira… Que aqueles berros de muller na procura da súa nai perdida feríanlle á alma… E outono a outono os días deixaron de ser infindos…... Continue Reading →

Blog en WordPress.com.

Subir ↑